Rośliny doniczkowe dla zapracowanych

kaktusNie rezygnuj z roślin doniczkowych tylko dlatego, że nie masz czasu zajmować się nimi. Są też gatunki wytrzymałe, które dobrze znoszą okresowy brak troski.

Lubimy żyć w otoczeniu zieleni. Mieszkanie bez roślin jest mało przytulne i wydaje się, że czegoś w nim brakuje. Rośliny tworzą przyjazny mikroklimat i dobrze wpływają na nasze samopoczucie. I nie jest prawdą, że trzeba dużo czasu poświęcać na ich pielęgnację. W bogatej ofercie roślin doniczkowych można znaleźć takie, które są piękne, a jednocześnie nie wymagają specjalnych starań. Wystarczy zapewnić im niezbędne minimum: odpowiednie stanowisko, wilgotność i składniki pokarmowe. I dodać… odrobinę uczucia.
Do roślin odpornych na okresowy brak opieki lub niewłaściwą pielęgnację należą: zielistka, sansewieria i aspidistra, które wytrzymują niedostatek wilgoci przy podlewaniu raz na tydzień, a nawet rzadziej, oraz kaktusy i szparagi ozdobne, Ale nie tylko one potrafią radzić sobie w trudnych warunkach. Zapracowanym polecamy następujące rośliny:
Cissus rombolistny dobrze rośnie w każdej przepuszczalnej ziemi i przy przeciętnej temperaturze panującej w naszych mieszkaniach. W bardzo suchych pomieszczeniach trzeba go trochę spryskiwać lub postawić obok niego pojemnik z wodą. Nie znosi nadmiaru wody w podłożu, dlatego latem podlewaj go umiarkowanie, a zimą oszczędnie. Jeśli nie jest co roku przesadzany, w sezonie zasil go kilka razy wieloskładnikowym nawozem dla roślin o ozdobnych liściach. Gdy się nadmiernie rozrośnie, trochę go skróć, a pędy ładnie się zagęszczą.
Inne pnącze – scindapsus dobrze znosi i upały, i chłody. Jesienią, gdy mieszkania nie są jeszcze ogrzewane, podlewaj go bardzo oszczędnie, bo nadmiar wody mógłby spowodować gnicie korzeni.
Zroślicha stopowcowata jest pnączem ciepłolubnym, ale może znieść spadki temperatury nawet do 10°C. Rośnie w każdej ziemi. Przesuszona zwiesza liście, ale po podlaniu od razu je podnosi.
Bardzo wytrzymała jest także bilbergia zwisła. Może przez dłuższy czas przebywać w suchym powietrzu, zimą wystarcza jej 16°C. Kwitnie od lata do zimy, wypuszczając długie, zwisające pędy kwiatowe. Echmea wstęgowata jest epifitem, czyli rośliną, która w naturze żyje na drzewach. Jedyne jej wymaganie dotyczy podłoża – musi być bardzo luźne i kwaśne, ubogie w składniki pokarmowe i stale wilgotne. Przy zapewnieniu odpowiedniej wilgotności również cibora może być bardzo trwała. Bujnie się rozrośnie, gdy co tydzień będziesz ją nawozić. Wtedy jednak co roku musisz ją przesadzać.

Opublikowano Krzewy, Kwiaty, Rośliny pokojowe | Otagowano , | Komentowanie nie jest możliwe

Powojnik – Clematis

clematisClematis (inaczej zwany powojnikiem) jest rośliną pnącą, która lubi nasłonecznione miejsca i wilgotne podłoże. Kaskada jego kwiatów i liści pięknie zdobi balustradę balkonu lub tarasu, a nawet ścianę budynku. Roślinie, podcinając ją (ale wyłącznie w okresie kwitnienia!) możemy nadać dowolne, fantazyjne kształty.
Szczególnie pięknymi i pełnymi wyrazu kwiatami charakteryzuje się odmiana Jackmatti.

W przeciwieństwie do innych powojników potrzebuje cienia dla części łodygi przy samej ziemi. Radzimy więc wokół kwiatów posadzić inne niskie rośliny lub położyć na ziemi w doniczce ozdobne kamienie, które zapewnią osłonę łodygi przed słońcem.

Gdy zdecydujemy się na hodowanie powojnika w domu, można posadzić go o każdej porze roku. Najlepiej rośnie na podłożu będącym mieszaniną torfu i piasku (w równych proporcjach). Kupując już wyhodowane rośliny dobrze jest wybierać kwitnące, gdyż wtedy będziemy mieć pewność, jakiego koloru będą kwiaty.

Powojnik jest rośliną pnącą, wymaga więc odpowiedniej podpórki. Można ją zrobić z wysokich patyków wbitych w ziemię, jednak zdecydowanie najlepiej roślina
rozrasta się na drewnianej kratce. Bardzo wiele możliwości dają ruchome kratki, które mocuje się na ścianie w dowolny sposob. Można kupić je w sklepie ogrodniczym lub samodzielnie je wykonać – to naprawdę nie jest skomplikowane.

Opublikowano Balkon, Krzewy, Kwiaty, Rośliny pokojowe | Otagowano , | Komentowanie nie jest możliwe

Gepard nie ruszy chorego zwierzęcia

gepardW pierwszych brzaskach wschodzącego słońca gepard wdrapuje się na kopiec termitów, skąd ma dobry widok na rozległą sawannę. Bezbłędnie lokalizuje niewielkie stadko antylop. Pozostaje tylko wybór konkretnego osobnika i można zaczynać polowanie…
Szanse ucieczki wybranej ofiary są prawie żadne. Gepard potrafi błyskawicznie rozwinąć prędkość nawet do 120 km/h. Tylko źle obliczona odległość lub niewłaściwe złożenie się drapieżnika do decydującego skoku może uchronić ofiarę przed niechybną śmiercią. Gepard nie od razu przegryza gardło swojej zdobyczy. Najpierw zadaje jej inne liczne rany, potem, jakby dla zabawy, ciągnie za sobą po ziemi. Ten upiorny rytuał może trwać nawet godzinę…
Gepardy są znakomitymi sprinterami, ale wyłącznie na krótkich dystansach. Po przebiegnięciu 300-400 metrów zaczyna brakować im oddechu i jeżeli od razu nie upolują zwierzyny, następną próbę mogą podjąć dopiero po kilku godzinach odpoczynku. Ten 1,5- metrowy dziki kot, ważący do 65 kilogramów, jest dla człowieka zupełnie niegroźny. Gepardy atakują bowiem tylko te zwierzęta, które poruszają się z odpowiednią prędkością. Człowiek zaś w ciągu godziny przebiega średnio zaledwie 25 kilometrów (antylopa: 80), dla geparda to więc prawie bezruch. Żaden z nich nie tknie także chorego osobnika nawet wtedy, kiedy jest bardzo głodny. Zwierzęta te wychodzą bowiem z prostego założenia: to, co nie ucieka, jest niesmaczne.

Opublikowano Zwierzęta | Otagowano , | Komentowanie nie jest możliwe

Zaczarowany świat akwarium

akwarium„Akwarium to miła ozdoba mieszkania i jednocześnie pełne życia źródło pouczającej rozrywki; przez zgromadzenie wodnych roślin i zwierząt w odpowiednim dla ich życia zbiorniku”.
Tak pisał w 1856 roku znany niemiecki akwarysta Emil Adolf Rossmassler. Moda na akwarystykę trwa w Europie od XIX wieku. W ogrodach zoologicznych powstawały olbrzymie akwaria. Z najodleglejszych zakątków świata sprowadzano ciekawe okazy rybek. Udoskonalano systemy podgrzewania, napowietrzania i oczyszczania wody. Starano się stworzyć warunki zbliżone do naturalnego środowiska, żyjących w nich ryb. Po dziś dzień działy akwarystyki w ogrodach zoologicznych to wspaniały czarodziejski świat pełen piękna i barw. Godzinami można obserwować życie jego mieszkańców.

Akwarystyka to nie tylko doznania estetyczne, to przede wszystkim ekologia, czyli nauka o organizmach w „ich domu”. (Oikos po grecku znaczy dom, a logos -nauka). Za szklaną taflą widzimy odrębny świat natury, w którym środowisko i organizmy żywe są ze sobą nierozerwalnie powiązane i wzajemnie na siebie oddziałują.

Taki zaczarowany świat możemy mieć tylko dla siebie, w swoim własnym domu. Ale zanim założymy akwarium, należy zapoznać się ze zwyczajami ryb, które chcemy hodować. Musimy wiedzieć, które rybki mogą żyć razem, a które będą się zwalczać. Czym je należy karmić, jakie rośliny żyją w ich środowisku naturalnym, jaka powinna być temperatura wody, ile potrzebują powietrza, światła. Nawet najpiękniejszą złotą rybką, zamkniętą w szklanej kuli, długo się nie nacieszymy, nie mówiąc już o tym, że nie spełni naszych życzeń, gdyż zaśnie z braku wystarczającej ilości tlenu.

Opublikowano Zwierzęta | Otagowano , , , | Komentowanie nie jest możliwe