Tchórz – Putorius putorius

Tchórz – Putorius putorius

Wszystkie ssaki mają gruczoły zapachowe. Umieszczone są w różnych miejscach ciała. Liczne gatunki orientują się głównie za pomocą zapachu i posługują się wydzieliną z tych gruczołów jako środkiem porozumiewania się. Zostawiają ją na kamieniach, na ziemi, na pniach i gałęziach drzew, wyznaczając w ten sposób teren swojego bytowania. Jeśli jakiś intruz zapędzi się poza tę granicę, naraża się na atak. Gruczoły zapachowe grają także ważną rolę w okresie godowym, w tworzeniu się par lub jeszcze bardziej jako środek obronny, odstraszający każdego agresora. To urządzenie obronne, będące wynikiem wtórnej ewolucji, jest bardzo znaczące u tchórza. Używa on swoich gruczołów odbytowych do odstraszania przeciwnika. Ścigany przez psa lub lisa opryskuje otoczenie cuchnącą wydzieliną, co pozwala mu prawie natychmiast uniknąć kłów swoich prześladowców. Tchórz bytuje na równinach i w górach, na polach i w lesie, a często w pobliżu ludzkich siedzib. Lubi bliskość wody. Występuje w dużej części Europy. Na wschodzie granicą jego występowania jest Wołga, Don i pasmo Uralu. Nie występuje w Irlandii, na północy Skandynawii, na wybrzeżach Adriatyku i na południu Bałkanów. W Afryce można go spotkać na północnym zachodzie Maroka.

Tchórz żywi się gadami, żabami i owadami oraz małymi kręgowcami, atakuje często drobną zwierzynę. Dlatego też, ale także dla pięknego futra, jest w niektórych krajach strzelany lub chwytany w potrzaski. W Polsce wolno polować tylko z broni palnej.

O obecności tchórza (1) świadczą pięciopalcowe odciski jego łap oraz odchody (6—8 cm długości i 12 mm grubości) skręcone na kształt liny (3). Ślad przedniej łapy ma wymiary 2 na 3,5 cm, tylnej — 4 na 4,5 cm (4).

Tchórz stepowy (Putorius eversmanni) (2) ma futro czarne i żółtawe. Postępuje powoli na zachód od zamieszkiwanych przez siebie zadrzewionych stepów południowego wschodu Europy. Jest to gatunek spotykany głównie na polach.

Oba gatunki rozmnażają się tak samo. Okres godowy trwa od marca do kwietnia, ale przedłuża się nieraz do czerwca.

Samica po trwającej 40—43 dni ciąży rodzi młode między kwietniem a sierpniem w podziemnej kryjówce. Miot liczy 4—9 młodych, które zaczynają widzieć po 28—36 dniach. Młode tchórze stają się dorosłe i zdolne do rozrodu po dziewięciu miesiącach. Oba wymienione gatunki rozmnażają się w taki sam sposób.

Gatunek łowny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *